Industrial

Zenity 122, 312m., 412DX i LS to ostatnie modele Zenitów oparte na modelu Zenit 12xp. Zmiany
dotyczą raczej wyglądu zewnętrznego, niż mechanizmów. Zenit 122 to druga wersja Zenita 12xp (12.2
wersja) wprowadzona w 1989r. (około 2 mln sztuk). Cechuje się nową obudową, trzema diodami
(środkowa zielona, skrajne czerwone), matówką wyposażoną w dalmierz dwupolowy i raster,
ulepszonym samowyzwalaczem oraz zmniejszonym zużyciem prądu. Poza tym aparat cechuje się
"klasycznymi" standardami: zakres czułości filmu 25 - 500 GOST (15 - 29 DIN), szczelinowa migawka
z roletek z gumowanego płótna realizuje czasy: 1/30, 1/60, 1/125, 1/250 i 1/500. Synchronizacja z
lampą błyskową: 1/30s. Rozmiar pola celowniczego wynosi 20x28mm, czyli w wizjerze widać tylko ok.
65 procent kadru. Aparat był oferowany z obiektywami MC Helios 44M-5,6,7 2/50. Aparat zasilają dwie
baterie (2 x 1,5V). Wymiary Zenita 122: 142x97x99 mm, ciężar: 820g. Wersja Zenit 122W jest
pozbawiona samowyzwalacza, a Zenit 122K ma mocowanie bagnetowe Pentaxa (K). Również w ten
bagnet jest wyposażony Zenit 212K. Cechuje się on dziwnymi rozdmuchanymi kształtami. Kolejną
jego cechą jest bardziej rozbudowana migawka: 1/8, 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250 i 1/500s. Wymiary
Zenita 212K: 145x104x99 mm, ciężar: 850g. Kolejną wersją tej linii Zenitów był Zenit 312M z 1999r.
Modyfikacja dotyczyła jednak tylko wyglądu zewnętrznego. Po tym modelu wypuszczono w 2002r.
Zenita 412DX z czytnikiem kodu DX, ale tylko w wąskim zakresie 100, 200 i 400 ISO. Poprawiono to w
modelu Zenit 412 LS z 2002r. (LS to skrót od angielskich słów oznaczających długą skalę). W
ostatnich Zenitach standardowym obiektywem jest Zenitar M, M2 i M2s 2/50. Zaprojektowano też
Zenita 412MS. Nowością miało tu być zastosowanie czasu 1/1000 (MS -milisekunda). Inne
niezrealizowane projekty to Zenit 222 z 1996r., Zenit GM z 1997r. (migawka 1/30s. - 1/1000s., trzy
diody).