Industrial

Aparaty Praktica B stanowiły pod koniec lat 70-tych prawdziwą rewolucję w Pentaconie.
Składało się na to wprowadzenie m.in.: bagnetu o dużej średnicy zamiast gwintu M
42x1, automatyki czasu naświetlenia, elektronicznej migawki, małego i zwartego
korpusu, nowego jasnego układu celowniczego z potrójnym dalmierzem, bardzo bogatej
informacji w celowniku realizowanej za pomocą diod (przysłona, czas migawki,
niedoświetlenie, prześwietlenie), nowej rodziny poręcznych i zwartych obiektywów na
bagnet (w tym nowe konstrukcje: 1,4/50; 2,8/50 Macro, 4/300 a później obiektywy typu
zoom), możliwości dołączenia windera (2 klatki na s.), elementu pomiarowego w postaci
arsenofosforku galu lepszego od komórek krzemowych nie mówiąc o CdS z Praktic L
(Pentacon wprowadził to rozwiązanie jako druga firma na świecie po Pentaxie),
wyjątkowo dużego zakresu długich czasów od 40 s. do 1/1000s. (pozostałe firmy do dziś
nie wychodzą poza 30s.). Rodzina aparatów Praktica B składa się z dwóch podtypów tj.
B i BX. Aparaty serii B (symbol B oznacza bagnet) były produkowane od 1979r.
(pierwszy model zaprezentowano już na Photokinie 1978r.). Głównymi cechami tej serii
były: nowoczesna, ale klasyczna budowa korpusu oraz większa ilość części metalowych.
Aparaty serii BX zaczęto produkować w 1988r. i były w ofercie do końca lat 90-tych.
Cechowały się większą ilością elementów z tworzyw (dotyczy to jednak tylko
zewnętrznych części korpusów), bardziej obłymi kształtami, nową migawką (o takim
samym zakresie czasów jak poprzednio, ale pracującą na innej zasadzie, nie mającą
awaryjnego, mechanicznego czasu otwarcia, cichszą i lepiej wytłumioną, mającą
mniejsze zużycie baterii), bogatszą informacją w celowniku, nowym rodzajem windera (3
klatki na s.), zmianą położenia elementu pomiarowego (w BX jest w pryzmacie, w B w
dolnej części korpusu pod półprzepuszczalnym lustrem), a przede wszystkim
wprowadzeniem pomiarem światła błysku typu TTL (stąd w nazwie symbol X).