Industrial

Pomimo nieprzerwanej produkcji od 1956r. do 1990r. konstrukcja Pentacon six'ów
niewiele się zmieniła. Można tu wyróżnić dwa okresy: pierwszy trwający od 1956r. do
początku lat 70-tych, w którym modyfikowano i usprawniono konstrukcję oraz drugi
trwający do 1990r., w którym aparat produkowano w niezmienionej formie. Być może brak
nowości w drugim przypadku wynikał z faktu pojawienia się na rynkach zachodnich Exakty
6x6, która składała się po większej części z podzespołów Pentacon six'a kupowanych w
drezdeńskiej fabryce. Początkowo oferowano aparat pod nazwą Praktisix (występuje tu
podobieństwo nazwy do innych wyrobów producenta: Prakti-ca(mera), Prakti-na,
Prakti-six(6x6). Aparaty 6x6 były i są nadal dość duże i nieporęczne (Hasselblad,
Rolleiflex, Mamiya itd.). Praktisix miał być kamerą poręczną, taką którą można było
powiesić w futerale na szyi lub ramieniu, tak jak lustrzankę małoobrazkową. Trzeba tu
podkreślić, iż jak na ówczesne czasy Praktisix był konstrukcją bardzo nowoczesną.
Posiadał, w przeciwieństwie do wielu lustrzanek małoobrazkowych, automatyczną
przysłonę (z którą współpracowała większość obiektywów wymiennych), dźwignię
szybkiego naciągu, automatyczny samozerujący się licznik zdjęć, wygodny futerał. Zatem
aparat w pełni zasługiwał na miano Praktisix. Można tu dodać, iż aparat pod wieloma
rozwiązaniami przypomina znakomitą Praktinę (podobny rodzaj bagnetu, automatycznej
przysłony, układu celowniczego itd.). Nic w tym dziwnego skoro oba aparaty projektował
ten sam konstruktor: Siegfried Boehme. Kolejnym modelem był Praktisix II, posiadał on
czarny guzik na dźwigni szybkiego naciągu, zastosowano w nim także bolec blokujący ruch
dźwigni szybkiego naciągu oraz blokadę wziernika. W 1966r. wprowadzono model Praktisix
IIA, który posiadał w dolnej części korpusu dwa odciągane bolce ułatwiające zakładanie
filmu. W tym samym roku 1966r. przemianowano aparat na Pentacon six. Wprowadzono
do niego możliwość stosowania filmu zwojowego typ 220 na 24 klatki 6x6 cm. W związku z
tym zmodyfikowano licznik zdjęć. W 1969r. Pojawił się Pentacon six TL i w takiej postaci
aparat przetrwał, aż do 1990r. Określenie TL oznacza pomiar światła typu TTL. Pomiar
ten wprowadzono nie poprzez zmianę konstrukcji aparatu, a poprzez skonstruowanie
zupełnie nowego pryzmatu, w którym właśnie jest możliwy pomiar TTL. Światłomierz w
pryzmacie pracuje autonomicznie i niezależnie od aparatu. Czyli pryzmat TTL można
stosować też do starszych aparatów, bez oznaczenia TL. Aparat posiada migawkę
szczelinową, wykonaną z roletek z gumowanego płótna o czasach od 1s. do 1/1000s.
Dziś może to się wydawać nic nadzwyczajnego ale w latach 60-tych Praktica oferowała
czasy od 1s. do 1/500s., Zenit od 1/30 do 1/500s. a zachodnie aparaty 6x6, w związku ze
stosowaniem migawki centralnej, oferowały czasy od 1s. do 1/500s.