Industrial

Bardzo istotną rolę w systemach aparatów dalmierzowych (zwłaszcza starszego typu) pełnią celowniki.
Aparaty te (Kijew, Zorka, Fed) mają celownik wbudowany w aparat i sprzężony z dalmierzem, który jest
przystosowany do  obiektywów standartowych. Jeśli korzystamy z innych ogniskowych (np. 35, 85 czy 135
mm) to musimy założyć na aparat celownik dodatkowy. Celowniki te mogą być dwojakiego rodzaju, albo są to
celowniki dostosowane do konkretnego obiektywu (np. o ogniskowej 35 mm), albo są to celowniki
uniwersalne zbudowane na zasadzie rewolwerowej. Poprzez przekręcenie odpowiedniego pierścienia
wybieramy ogniskową 28, 35, 50, 85 czy 135 mm. Celowniki uniwersalne są bardzo wygodne w użyciu. Mając
taki celownik założony na aparat, wymieniamy obiektywy jak w lustrzance. Dodatkową zaletą celowników
uniwersalnych jest możliwość korekty paralaksy dla każdej ogniskowej, także normalnej. Takiej możliwości
nie dają celowniki wbudowane na stałe do aparatów dalmierzowych. Z tego względu warto korzystać z
celownika uniwersalnego, nawet jeśli mamy do dyspozycji tylko jeden obiektyw standardowy.  Generalnie
dodatkowe celowniki do aparatów radzieckich były wykonywane przez firmę Zenit Krasnogorsk (produkującą
aparaty Zorka). Dostępne były celowniki przystosowane do ogniskowych 35 i 85 mm (ten ostatni produkcji
zakładów Rostów). Celowniki o ogniskowych 20 i 28 były sprzedawane w komplecie z obiektywami Russar
5,6/20 i Orion 6/28. Bardzo dobrze fotografuje się celownikiem 35 mm. Obraz jest znacznie bardziej
przejrzysty, klarowny i większy niż obraz z aparatu. Jedyną niedogodnością przy korzystaniu z dodatkowych
celowników jest fakt, iż osobno ustawiamy na ostro w wizjerze dalmierza a dopiero potem kadrujemy zdjęcie
w celowniku dodatkowym. Baza pomiarowa dalmierza obejmuje w każdym przypadku bazę przewidzianą dla
obiektywu standardowego, dlatego w aparatach dalmierzowych nie stosuje się obiektywów o ogniskowej
przekraczającej 135 mm (chyba, że korzystamy z celowników lustrzanych).