Industrial

Obiektywów do Kijewa (Kieva) nie było dużo, ale zapewniały one rozrzut ogniskowych od 35 do 135 mm.
Pewnym problemem był praktyczny brak ogniskowych poniżej 35 mm (28 i 20). Obiektywem standardowym
przez wiele lat był Jupiter 8M 2/50 (kopia przedwojennego Sonnara 2/50 firmy Carl Zeiss) o 6 soczewkach w 3
grupach. Do Kijewów 4M i 4AM skonstruowano nowe jaśniejsze obiektywy Helios 1,8/53. Bardzo rzadko
pojawiał się Jupiter 3 1,5/50 (słynny przedwojenny Sonnar 1,5/50 Zeissa) składający się z 7 soczewek w 3
grupach. Jako obiektyw szerokokątny był dostępny Jupiter 12 2,8/35 (kopia przedwojennego Biogona 2,8/35
firmy Carl Zeiss). Obiektyw ten składał się z 6 soczewek w 4 grupach. Bardzo rzadkim jest szerszy obiektyw
Orion 6/28, składający się z 4 soczewek w 4 grupach. Nie wiem czy do Kijewów była produkowana wersja
rzadkiego obiektywu superszerokokątnego na gwint M39 tj, Russara 5,6/20 (MR-2) o 6 soczewkach w 4
grupach. Większy był wybór obiektywów o dłuższej ogniskowej. Do dyspozycji był portretowy Jupiter 9 2/85
(przedwojenny Sonnar 2/85) o 7 soczewkach w 3 grupach oraz Jupiter 11 4/135 (Sonnar 4/135) o 4
soczewkach w 3 grupach. Jak widać Rosjanie, jak już brali, brali wszystko. Większość opisanych obiektywów
miała gwint do filtrów o średnicy M40,5x0,5. Wyjątkiem jest Jupiter 9, który ma średnicę M49x0,75. Jak
oceniać te obiektywy? Na pewno nie jest to jakość optyki Leici czy Nikona. Jednak w porównaniu do
współczesnych ciemnych zoomów do amatorskich lustrzanek AF, są ciekawe. Oferują bowiem dużą jasność
(1,5; 1,8; 2; 2,8) i przyzwoitą ostrość. W efekcie możemy otrzymać bardzo plastyczne zdjęcia portretowe czy
reportażowe robiące większe wrażenie niż zdjęcia wykonane amatorskimi, plastikowymi zoomami. Duża
jasność obiektywów ma też znaczenie przy fotografowaniu w świetle zastanym. Dodatkowo mają one przysłony
składające się z wielu listków, dające tak modną obecnie kołową przysłoną .