Industrial

Dopiero w 1969r. postanowiono znacznie zmodernizować Exaktę, a w zasadzie zaprojektować ją od nowa (po
przejęciu Ihagee przez firmę Pentacon). W ten sposób powstała Exakta RTL 1000 (1969 - 1973). Za podstawę
konstrukcji przyjęto korpus opracowany dla Praktic L, ale go istotnie ulepszono. Korpus ten, o czym nie wszyscy
wiedzą, różni się od korpusu L lekko skośnymi ściankami przednimi (nawiązanie do tradycji). Zastosowano
również ładniejszy rodzaj chromu. Największe zmiany dotyczyły migawki. Wprowadzono nowoczesną lamelkową
migawkę metalową (czasy od 1/1000 do 1s. i synchronizacji 1/125s.) uzupełnioną dodatkowo o długie czasy do
8s. realizowane przez specjalną konstrukcję samowyzwalacza. W korpusie dodano oprócz lewego także prawy
spust migawki oraz dodatkową dźwignię automatycznej przysłony w bagnecie. Zmieniono wymienne celowniki i
matówki. Przewidziano (rewolucja w Exaktach) m.in. pryzmat z pomiarem TTL (pomiar możliwy przy otwartej i
roboczej przysłonie, podobnie jak w Pentacon six'ie). Niestety w połowie lat 70-tych postanowiono sprzedać
markę  Exakta  Japończykom, a uzyskane pieniądze przeznaczyć na rozwój aparatów Praktica. Po latach
tułaczki marka Exakta wróciła do Pentacona, ale to co się pod nią oferuje obecnie, ma się nijak do tego co było
Konstrukcję Exakty RTL 1000 przerobiono w 1974r. na Prakticę VLC, zmieniając nieco kształt korpusu,
ograniczając długie czasy do 1s. i stosując gwint M 42x1, ale z kolei dodając elektryczne przenoszenie wartości
przysłony (obiektywy  electric) oraz możliwość pomiaru światła TTL przy wszystkich rodzajach celowników (w
Exakcie RTL 1000 jest to możliwe tylko z jednym, specjalnym pryzmatem). Oprócz przedstawionych wyżej
głównych modeli wytwórca postanowił zaoferować modele oferujące podobne możliwości ale znacznie tańsze
(Exakty były bardzo drogie). Początkowo były to aparaty Exa II, Exa IIa - a nastepnie model z samopowrotnym
lustrem Exa IIb. Ukoronowaniem był model Exa 500 (1966 - 1969). Aparaty te miały korpus oparty na prostej
Exie Ia, ale zastosowano w nich lepszą migawkę o czasach od 1/2 do 1/250s. (w Exie 500 nawet do 1/500s.). W
aparatach tych można było bez żadnych ograniczeń stosować wszystkie obiektywy i sprzęt makro. Cechą
szczególną był wbudowany na stałe pryzmat. Exa 500 posiadała dodatkowo samopowrotne lustro. Następcą
Exy 500 była Exakta VX 500 (1969 - 1972). Był to model oparty o Exaktę VX 1000, ale bez długich czasów
migawki i bez samowyzwalacza. Również skromniejsze było wykończenie zewnętrzne korpusu. Najprostszymi
aparatami były Exy I, Ia, Ib, Ic. Miały bębenkową uproszczoną migawkę (czasy do 1/175s.), która winietowała
uniemożliwiając zdjęcia teleobiektywami o ogniskowej powyżej 100 mm oraz przy dłuższym wyciągu mieszka czy
pierścieni. Z drugiej strony modele te miały możliwość wymiany celowników i matówek (pełna zgodność z
Exaktą). Model Ib, wprowadzony w 1977, zamiast bagnetu miał gwint M 42x1. W modelu Ic z 1985r. zmieniono
tylko wygląd, tj. zastosowano dolną i górną pokrywę korpusu z tworzywa. Aparaty te oferowano w kolorze
czarnym. Słyszałem też o prototypie Exy o nazwie Id, który miał mieć bagnet Praktici B. Lata produkcji
poszczególnych modeli podałem w pewnym przybliżeniu  (dany model mógł być już nie produkowany, ale w
handlu znajdował się przez jakiś czas). Teraz zapraszam do zapoznania się z konkretnymi modelami aparatów.
W przypadku, gdyby ktoś z internautów miał jakieś uwagi, to zapraszam do podzielenia się nimi. W ten sposób
opis Exakty mógłby ulec udoskonaleniu i rozszerzeniu.